Wiesz już, że sprawne rozwiązywanie zadań egzaminacyjnych wiąże się z umiejętnością szybkiego czytania tekstu ze zrozumieniem. Wiele zadań wymaga przytoczenia dokładnie fragmentu, który znajduje się w tekście. Dzisiaj poćwiczymy sobie właśnie taką umiejętność.
Poniżej znajduje się osiem pytań do tekstu M. Szczygła i W. Tochmana ( wczorajsza lekcja ).
Odpowiedz na nie dokładnie tak, jak w tekście.Odpowiedzi prześlij na maila ( na + lub - ).
Oto pytania:
1. Co jest " mordercą reportażu"?
2. Co buduje tekst reportażu?
3. Czego potrzeba do napisania dobrego reportażu?
4. Co nadaje tekstowi " siódme dno"?
5. Co daje konieczne napięcie w reportażu?
6. Jak długo " robi się reportaż"?
7. Od czego zależy długość czasu, w jakim robi się reportaż?
8. Depeszowiec - kto lub co to jest?
wtorek, 28 kwietnia 2020
Nowe motywy literackie. 28.04.2020
1.Kwiaty i owoce.
2. Moda.
3. Wiara.
4. Rodzina.
5. Ojciec.
6. Przygoda.
7. Władca/król.
8. Wojsko - starcie armii.
9. Społeczeństwo - różne warstwy społeczne.
10. Wieś.
11. Różne problemy bohaterów.
12. Nienawiść.
13. Zazdrość.
14. Sen.
15. Egzotyka.
16. Sztuka.
2. Moda.
3. Wiara.
4. Rodzina.
5. Ojciec.
6. Przygoda.
7. Władca/król.
8. Wojsko - starcie armii.
9. Społeczeństwo - różne warstwy społeczne.
10. Wieś.
11. Różne problemy bohaterów.
12. Nienawiść.
13. Zazdrość.
14. Sen.
15. Egzotyka.
16. Sztuka.
poniedziałek, 27 kwietnia 2020
Cechy dobrego reportażu i reportera na podstawie tekstu M. Szczygła i W. Tochmana. 28.04.2020
Przeczytaj poniższy tekst, a następnie w 5 - 7 punktach napisz, jakimi cechami charakteryzuje się dobry reportaż i reporter. Zadań nie odsyłaj na maila, sprawdzę podczas lekcji.
Mariusz Szczygieł, Wojciech Tochman
Reportaż – opowieść o tym, co wydarzyło się naprawdę.
Sprawny reporter potrafi napisać tekst natychmiast po powrocie z wydarzenia. Ale dzisiaj rasowi reporterzy oddają pierwszeństwo swoim kolegom depeszowcom. Ponieważ skończył się już czas szybkiego reportażu prasowego. Mówił o tym Ryszard Kapuściński. Nie możemy konkurować z radiem, telewizją live, z internetem, a nawet z depeszami na pierwszych stronach gazet. Rozwój mediów elektronicznych zmienił pracę reportera i zmienił reportaż. (…) Dziś reportaż nie może być samą tylko prostą relacją. Po co pisać kilka dni po zdarzeniu o czymś, o czym nasi czytelnicy gdzieś czytali, słyszeli w radiu, co “ już widzieli w telewizji? Reportaż powinien sięgać tam, gdzie nie sięga mikrofon i kamera depeszowca, pod powierzchnię wydarzenia. Powinien być pogłębiony osobistą emocją i refleksją autora. W reportażu świat pachnie, smakuje, jest mroźny lub gorący, jasny albo mroczny. Budzi spokój, wstręt albo strach. Chcąc blisko poznać naszego bohatera, nie możemy się z nim kontaktować zbiorowo. Nie możemy go widzieć i słuchać kolektywnie. Świata wąchać zbiorowo się nie da, smakować zbiorowo, bać się zbiorowo – też nie. Pisać też można tylko dwiema rękami. Reportaż jest gatunkiem autorskim: osobistym, indywidualnym, kameralnym, prywatnym. (…) Za tekst przygotowany i napisany zbiorowo nikt nie ponosi odpowiedzialności. (…) Dobry reporter oddaje się swojej pracy całkowicie, bo reportaż musi wypalić autora, wyciągnąć z niego całą energię. Wtedy jest szansa na to, że tekst będzie coś wart. Reportażu nie można pisać tanim kosztem, bez silnego zaangażowania, na pół gwizdka. Kiedy reporter przygotowuje się do tematu i kiedy towarzyszy swoim bohaterom, nic innego nie powinno go obchodzić, tylko oni i ich sprawa. Ten stan absolutnego zatracenia się w pracy sprzyja reportażowi. (…) Niekiedy mając do czynienia z jakąś informacją w gazecie, migawką w telewizji, wpadamy na pomysł, aby o tym napisać. Dlaczego? Bo ta migawka postawiła jedynie pytanie, ale nie dała odpowiedzi. Problem w tym, żeby to pytanie dostrzec. (…)) Czasem podejmujemy się tematów, które były już głośne, ale nie widzimy w tym zagrożenia. Musimy mieć jednak pewność, że opowiemy je po swojemu. Że nie powtórzymy tylko tego, co już zostało publicznie powiedziane. Często okazuje się, że dziennikarze, którzy pisali wcześniej na jakiś temat, nie sprawdzili podstawowych faktów, byli mało wnikliwi czy też nie zauważyli jakiejś szczególnej aury otaczającej temat. Bo reporter nie może tylko przyjść i dowiedzieć się, reporter musi też chłonąć. Na to nikt dzisiaj nie ma czasu. Reporter musi go mieć. (…) Na pracę potrzebujemy czasu. Najpierw, żeby się do tematu przygotować. Przeczytać o tym, co będziemy eksplorować – najlepiej wszystko, co się dotychczas ukazało: książki, teksty prasowe, inne dokumenty. W czym będziemy inni. Czy jest sens, żebyśmy wchodzili w ten temat? Bo „czasem człowiekowi wydaje się, że dokonał w podróżach jakiegoś odkrycia – mówił Kapuściński. – Jednakże w czasie lektury, okazuje się, że na ten pomysł ktoś wpadł wcześniej! I wówczas trzeba pójść w innym kierunku, aby nie powtarzać się, nie pisać banałów”. Dzięki cudzym tekstom nabierasz pewności, że Twój tekst nie będzie przewidywalny i oczywisty.Szczegół buduje tekst, jest jego podstawową tkanką. Szczegół jest na miarę człowieka, pomaga mu zapamiętać historię. Szczegół przyciąga uwagę czytelnika. Ogólnik to morderca reportażu. (…) Na pytanie, czego potrzeba do napisania dobrego reportażu, można odpowiedzieć, że słuchu, umiejętności kojarzenia faktów, niezłej pamięci, sporej pracowitości, a przede wszystkim – jak powtarza Hanna Krall – organizmu, który potrafi wytworzyć współczucie. Możesz być dobrym reporterem, jeśli zauważasz coś, czego inni nie zauważają. (…) Pointa to, coś co nadaje tekstowi siódme dno (…). Pointa to nowy wymiar dla tematu. Dobra pointa powinna na chwilę zamrozić czytelnika w bezruchu (…) Pisać tak, żeby nie szkodzić. Cały sekret prawdziwego wartościowego reportażu polega na tym, że reporter nie jest dyktafonem. Reporter zbiera fakty, całym sobą chłonie kolory, wrażenia, smaki, zapachy, lecz przede wszystkim emocje: ludzki lęk, niepokój, żal, wściekłość, obrzydzenie.I ludzkie wątpliwości. Tym wszystkim reporter wypełnia pustą przestrzeń, jaką ma w sobie właśnie dla sprawy, o której ma pisać. Wtedy ma też szansę na własną intymną emocję: na osobiste współczucie, niepokój, lęk. Emocje reportera, jeśli przerodzą się w egzaltację, mogą się przysłużyć tekstowi, dać mu konieczne napięcie. To wszystko przez reportera zebrane razem i pielęgnowane, wreszcie dojrzewa. Czasem trwa to sporo czasu. Reportaż robi się przez miesiąc albo i przez cały rok. Bywa, że i dłużej. To zależy od skali tematu i obiektywnych trudności. I dopiero kiedy sprawa w reporterze dojrzeje, to, co przez reportera poznane, przemyślane i przeżyte, jest oddawane czytelnikowi.
( Źródło: Mariusz Szczygieł, Wojciech Tochman, Reportaż – opowieść o tym, co wydarzyło się naprawdę, [w:] Biblia dziennikarstwa ).
Mariusz Szczygieł, Wojciech Tochman
Reportaż – opowieść o tym, co wydarzyło się naprawdę.
Sprawny reporter potrafi napisać tekst natychmiast po powrocie z wydarzenia. Ale dzisiaj rasowi reporterzy oddają pierwszeństwo swoim kolegom depeszowcom. Ponieważ skończył się już czas szybkiego reportażu prasowego. Mówił o tym Ryszard Kapuściński. Nie możemy konkurować z radiem, telewizją live, z internetem, a nawet z depeszami na pierwszych stronach gazet. Rozwój mediów elektronicznych zmienił pracę reportera i zmienił reportaż. (…) Dziś reportaż nie może być samą tylko prostą relacją. Po co pisać kilka dni po zdarzeniu o czymś, o czym nasi czytelnicy gdzieś czytali, słyszeli w radiu, co “ już widzieli w telewizji? Reportaż powinien sięgać tam, gdzie nie sięga mikrofon i kamera depeszowca, pod powierzchnię wydarzenia. Powinien być pogłębiony osobistą emocją i refleksją autora. W reportażu świat pachnie, smakuje, jest mroźny lub gorący, jasny albo mroczny. Budzi spokój, wstręt albo strach. Chcąc blisko poznać naszego bohatera, nie możemy się z nim kontaktować zbiorowo. Nie możemy go widzieć i słuchać kolektywnie. Świata wąchać zbiorowo się nie da, smakować zbiorowo, bać się zbiorowo – też nie. Pisać też można tylko dwiema rękami. Reportaż jest gatunkiem autorskim: osobistym, indywidualnym, kameralnym, prywatnym. (…) Za tekst przygotowany i napisany zbiorowo nikt nie ponosi odpowiedzialności. (…) Dobry reporter oddaje się swojej pracy całkowicie, bo reportaż musi wypalić autora, wyciągnąć z niego całą energię. Wtedy jest szansa na to, że tekst będzie coś wart. Reportażu nie można pisać tanim kosztem, bez silnego zaangażowania, na pół gwizdka. Kiedy reporter przygotowuje się do tematu i kiedy towarzyszy swoim bohaterom, nic innego nie powinno go obchodzić, tylko oni i ich sprawa. Ten stan absolutnego zatracenia się w pracy sprzyja reportażowi. (…) Niekiedy mając do czynienia z jakąś informacją w gazecie, migawką w telewizji, wpadamy na pomysł, aby o tym napisać. Dlaczego? Bo ta migawka postawiła jedynie pytanie, ale nie dała odpowiedzi. Problem w tym, żeby to pytanie dostrzec. (…)) Czasem podejmujemy się tematów, które były już głośne, ale nie widzimy w tym zagrożenia. Musimy mieć jednak pewność, że opowiemy je po swojemu. Że nie powtórzymy tylko tego, co już zostało publicznie powiedziane. Często okazuje się, że dziennikarze, którzy pisali wcześniej na jakiś temat, nie sprawdzili podstawowych faktów, byli mało wnikliwi czy też nie zauważyli jakiejś szczególnej aury otaczającej temat. Bo reporter nie może tylko przyjść i dowiedzieć się, reporter musi też chłonąć. Na to nikt dzisiaj nie ma czasu. Reporter musi go mieć. (…) Na pracę potrzebujemy czasu. Najpierw, żeby się do tematu przygotować. Przeczytać o tym, co będziemy eksplorować – najlepiej wszystko, co się dotychczas ukazało: książki, teksty prasowe, inne dokumenty. W czym będziemy inni. Czy jest sens, żebyśmy wchodzili w ten temat? Bo „czasem człowiekowi wydaje się, że dokonał w podróżach jakiegoś odkrycia – mówił Kapuściński. – Jednakże w czasie lektury, okazuje się, że na ten pomysł ktoś wpadł wcześniej! I wówczas trzeba pójść w innym kierunku, aby nie powtarzać się, nie pisać banałów”. Dzięki cudzym tekstom nabierasz pewności, że Twój tekst nie będzie przewidywalny i oczywisty.Szczegół buduje tekst, jest jego podstawową tkanką. Szczegół jest na miarę człowieka, pomaga mu zapamiętać historię. Szczegół przyciąga uwagę czytelnika. Ogólnik to morderca reportażu. (…) Na pytanie, czego potrzeba do napisania dobrego reportażu, można odpowiedzieć, że słuchu, umiejętności kojarzenia faktów, niezłej pamięci, sporej pracowitości, a przede wszystkim – jak powtarza Hanna Krall – organizmu, który potrafi wytworzyć współczucie. Możesz być dobrym reporterem, jeśli zauważasz coś, czego inni nie zauważają. (…) Pointa to, coś co nadaje tekstowi siódme dno (…). Pointa to nowy wymiar dla tematu. Dobra pointa powinna na chwilę zamrozić czytelnika w bezruchu (…) Pisać tak, żeby nie szkodzić. Cały sekret prawdziwego wartościowego reportażu polega na tym, że reporter nie jest dyktafonem. Reporter zbiera fakty, całym sobą chłonie kolory, wrażenia, smaki, zapachy, lecz przede wszystkim emocje: ludzki lęk, niepokój, żal, wściekłość, obrzydzenie.I ludzkie wątpliwości. Tym wszystkim reporter wypełnia pustą przestrzeń, jaką ma w sobie właśnie dla sprawy, o której ma pisać. Wtedy ma też szansę na własną intymną emocję: na osobiste współczucie, niepokój, lęk. Emocje reportera, jeśli przerodzą się w egzaltację, mogą się przysłużyć tekstowi, dać mu konieczne napięcie. To wszystko przez reportera zebrane razem i pielęgnowane, wreszcie dojrzewa. Czasem trwa to sporo czasu. Reportaż robi się przez miesiąc albo i przez cały rok. Bywa, że i dłużej. To zależy od skali tematu i obiektywnych trudności. I dopiero kiedy sprawa w reporterze dojrzeje, to, co przez reportera poznane, przemyślane i przeżyte, jest oddawane czytelnikowi.
( Źródło: Mariusz Szczygieł, Wojciech Tochman, Reportaż – opowieść o tym, co wydarzyło się naprawdę, [w:] Biblia dziennikarstwa ).
niedziela, 26 kwietnia 2020
Reportaż - co to takiego? 27.-4.2020
Reportaż to gatunek dziennikarstwa, polegający na przedstawianiu wydarzeń, których autor był świadkiem lub też które rekonstruuje dzięki rozmowom ze świadkami, lekturze prasy i dokumentów. Klasyk polskiego reportażu, Ryszard Kapuściński, porównywał reportażystę do historyka, jednak nie takiego, który spisuje dziejów dawno minionych, a takiego, co notuje ich przebieg na bieżąco, wraz z ich trwaniem.
Reportaż przybiera różne formy – może być krótkim artykułem w czasopiśmie lub gazecie, może być całą książką poświęconą jakiemuś wydarzeniu lub też mieć postać filmu dokumentalnego lub programu radiowego.
Reportaż przybiera różne formy – może być krótkim artykułem w czasopiśmie lub gazecie, może być całą książką poświęconą jakiemuś wydarzeniu lub też mieć postać filmu dokumentalnego lub programu radiowego.
Reportaże dzielą się na kilka rodzajów, związanych z tematem, jaki drążą ich autorzy. Bardzo popularny, a zarazem ryzykowany dla dziennikarzy, jest reportaż wojenny. Narodził się w XIX wieku, a w XX stuleciu przeżył prawdziwy rozkwit. Przykładowo, w czasie wojny domowej w Hiszpanii, kraj ten odwiedziło kilkuset reporterów, w tym takie sławy jak Ernest Hemingway (który był prozaikiem, ale od czasu do czasu parał się dziennikarstwem). W Hiszpanii przebywał także jeden z najważniejszych polskich reporterów, Ksawery Pruszyński. W czasie II wojny światowej niezwykłe reportaże pisał między innymi rosyjski prozaik, Wasilij Grossman, a także Polak, Melchior Wańkowicz
.reporter «dziennikarz przygotowujący dla czasopism, radia lub telewizji sprawozdania z wydarzeń bieżących»
• reporterski • reportersko • reporterstwo
( Lekcja przygotowana na podstawie wiadomości zawartych w Epodręczniki.pl )
.reporter «dziennikarz przygotowujący dla czasopism, radia lub telewizji sprawozdania z wydarzeń bieżących»
• reporterski • reportersko • reporterstwo
( Lekcja przygotowana na podstawie wiadomości zawartych w Epodręczniki.pl )
czwartek, 23 kwietnia 2020
Środki poetyckie. 24.04.2020
1.Epitet.
2.Porównanie.
3. Metafora.
4. Onomatopeja.
5. Apostrofa - Inwokacja.
6. Pytanie retoryczne.
7. Archaizmy.
2.Porównanie.
3. Metafora.
4. Onomatopeja.
5. Apostrofa - Inwokacja.
6. Pytanie retoryczne.
7. Archaizmy.
środa, 22 kwietnia 2020
Liryka - powtórzenie wiadomości.23.04.2020
Obowiązuje was znajomość następujących terminów:
- podmiot liryczny i monolog liryczny,
- wers, strofa,
- odmiany liryki - pośrednia, bezpośrednia i zwrotu do adresata,
- rodzaje wierszy: rymowany, nierymowany,regularny,wolny,
- rodzaje i układ rymów,
gatunki liryczne: hymn,pieśń, fraszka, tren, sonet.
Będziemy o tym mówić na lekcji w dn. 23.04.2020
- podmiot liryczny i monolog liryczny,
- wers, strofa,
- odmiany liryki - pośrednia, bezpośrednia i zwrotu do adresata,
- rodzaje wierszy: rymowany, nierymowany,regularny,wolny,
- rodzaje i układ rymów,
gatunki liryczne: hymn,pieśń, fraszka, tren, sonet.
Będziemy o tym mówić na lekcji w dn. 23.04.2020
wtorek, 21 kwietnia 2020
Problematyka i treść wybranych lektur.22.04.2020
Wiadomości zawarte w powieść H. Sienkiewicza pt. " Quo vadis" możemy wykorzystać do następujących rozprawek;
1. Obraz miasta.
2.Obraz władcy - tyrana.
3. Prześladowanie za wiarę.
4.Miłość.
5. Zabawy i rozrywki na dworze.
6. Obraz społeczeństwa.
7. Ból i cierpienie.
8. Natchniony artysta.
Zadanie domowe.
Do jakich rozprawek można wykorzystać wiadomości zawarte w powieści pt. " Syzyfowe prace" oraz w " Panu Tadeuszu".
1. Obraz miasta.
2.Obraz władcy - tyrana.
3. Prześladowanie za wiarę.
4.Miłość.
5. Zabawy i rozrywki na dworze.
6. Obraz społeczeństwa.
7. Ból i cierpienie.
8. Natchniony artysta.
Zadanie domowe.
Do jakich rozprawek można wykorzystać wiadomości zawarte w powieści pt. " Syzyfowe prace" oraz w " Panu Tadeuszu".
poniedziałek, 20 kwietnia 2020
Motywy literackie w lekturach obowiązkowych.21.04.2020
Motyw to idea, wątek lub postać utrwalone w kulturze i powtarzające się w tekstach kultury różnych epok. Powtarzające się na przestrzeni wieków motywy to toposy.
1.Dom - różne ujęcie motywu.
2. Tęsknota za ojczyzną.
3. Walka w obronie ojczyzny.
4. Tułaczka.
5. Przyjaźń.
6. Dorastanie.
7. Cierpienie.
8. Walka o polskość.
9. Cierpienie.
10.Matka.
11. Miłość.
12. Młodość.
13. Przyroda..
14. Patriotyzm.
15. Wina i kara.
16. Bunt.
17. Praca.
18. Zwyczaje.
19. Powroty.
20. Cierpienie.
1.Dom - różne ujęcie motywu.
2. Tęsknota za ojczyzną.
3. Walka w obronie ojczyzny.
4. Tułaczka.
5. Przyjaźń.
6. Dorastanie.
7. Cierpienie.
8. Walka o polskość.
9. Cierpienie.
10.Matka.
11. Miłość.
12. Młodość.
13. Przyroda..
14. Patriotyzm.
15. Wina i kara.
16. Bunt.
17. Praca.
18. Zwyczaje.
19. Powroty.
20. Cierpienie.
niedziela, 19 kwietnia 2020
Lektury - powtórzenie.20.04.2020
Zapraszam Was na lekcje on line. Spróbujemy spotkać się jutro: kl.8 a - godz. 9.00, kl. 8b - 10.00 na Microsoft Teams. Powtórzymy wiadomości o lekturach.
Zadanie domowe.
Narysuj tabelkę:
kolumna pierwsza - L.p.
kolumna druga - Autor
kolumna trzecia - Tytuł
kolumna czwarta - Gatunek
kolumna piąta - Rodzaj literacki
kolumna szósta - Epoka literacka.
Następnie uzupełnij ją wiadomościami dotyczącymi lektur z klasy 7. i 8.
Zadanie domowe.
Narysuj tabelkę:
kolumna pierwsza - L.p.
kolumna druga - Autor
kolumna trzecia - Tytuł
kolumna czwarta - Gatunek
kolumna piąta - Rodzaj literacki
kolumna szósta - Epoka literacka.
Następnie uzupełnij ją wiadomościami dotyczącymi lektur z klasy 7. i 8.
czwartek, 16 kwietnia 2020
Kółko z j. polskiego - kl.8a i 8b. 17.04.2020
Powtórka o częściach mowy i zdania.
Odpowiedz na pytania. Odpowiedzi przyślij na maila. Czekam do poniedziałku - 20.04.2020. Jest to zadanie dla chętnych.
1. Jaka część mowy podlega koniugacji?
2. Wymień 3 nieosobowe formy czasownika. ( Podaj ich nazwy )
3. Deklinacja - co to takiego ?
4. Ile jest części mowy, a ile części zdania?
5. Wymień główne części zdania.
6. Podaj cztery rodzaje podmiotu.
7. Z jakich elementów składa się orzeczenie imienne?
8. Podaj cztery rodzaje przydawki.
9. Co to jest rozbiór logiczny, a co gramatyczny?
10. Ułóż zdania z wyrazem - egzamin - tak, by był on:
a) podmiotem,
b) orzecznikiem,
c) dopełnieniem,
d) przydawką,
e) okolicznikiem.
Odpowiedz na pytania. Odpowiedzi przyślij na maila. Czekam do poniedziałku - 20.04.2020. Jest to zadanie dla chętnych.
1. Jaka część mowy podlega koniugacji?
2. Wymień 3 nieosobowe formy czasownika. ( Podaj ich nazwy )
3. Deklinacja - co to takiego ?
4. Ile jest części mowy, a ile części zdania?
5. Wymień główne części zdania.
6. Podaj cztery rodzaje podmiotu.
7. Z jakich elementów składa się orzeczenie imienne?
8. Podaj cztery rodzaje przydawki.
9. Co to jest rozbiór logiczny, a co gramatyczny?
10. Ułóż zdania z wyrazem - egzamin - tak, by był on:
a) podmiotem,
b) orzecznikiem,
c) dopełnieniem,
d) przydawką,
e) okolicznikiem.
środa, 15 kwietnia 2020
"Modlitwa pana Cogito - podróżnika' - cz.2. 17.04.2020
Polecenia.
1. Przeczytaj kilka razy wiersz.
2. Napisz do zeszytu, co mówi o sobie pan Cogito - podróżnik.
3. Dokończ w zeszycie zdanie: Cechą, którą pan Cogito chciałby najbardziej się odznaczyć, jest.........
Zapamiętaj!
Jest to wiersz chwalący Boga.Tytułowy bohater uznaje,że świat i jego piękno jest dziełem Stwórcy. Bóg jest miłością i pięknem. Żyje w rzeczach, ludziach i roślinach.
1. Przeczytaj kilka razy wiersz.
2. Napisz do zeszytu, co mówi o sobie pan Cogito - podróżnik.
3. Dokończ w zeszycie zdanie: Cechą, którą pan Cogito chciałby najbardziej się odznaczyć, jest.........
Zapamiętaj!
Jest to wiersz chwalący Boga.Tytułowy bohater uznaje,że świat i jego piękno jest dziełem Stwórcy. Bóg jest miłością i pięknem. Żyje w rzeczach, ludziach i roślinach.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
-
1. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz swoje stanowisko na temat Czy warto być dobrym ? Odwołaj się do dwóch lektur obowiązkowych i dowo...
-
Podanie to forma wypowiedzi. Jest to pismo oficjalne skierowane do urzędu lub instytucji. Zawiera prośbę.Musi być krótkie, zwięzłe, zrozumia...